تشکر برادران کوئن از برادران لومیر فیلم دیدن با آیفون دلسردکننده است!
بریونی: برادران کوئن در مراسم اهدای جوایز لومیر و با حضور خاویر باردم از «جایی برای پیرمردها نیست» گفتند و با این وجود این بازیگر اسپانیایی بار دیگر از حقوق مردم فلسطین یاد کرد.
جوئل و ایتن کوئن عصر جمعه همراه با اجرای اسپانیایی زبان «هتل کالیفرنیا» توسط گروه جیپسی کینگز، در جشنواره فیلم لومیر لیون روی صحنه رفتند تا جایزه لومیر ۲۰۲۶ را دریافت نمایند و چهار دهه فیلمسازی خویش را با ادای احترام به مخترعان سینما گرامی بدارند.
ایتن به شوخی اظهار داشت: از برادران لومیر برای اختراع دوربین فیلمبرداری متشکرم، وگرنه ما بدبخت می شدیم.
انتخاب موسیقی شروع مراسم هم یادآور کمدی کالت «لبوفسکی بزرگ» برادران کوئن بود که در آن جان تورتورو در نقش جیزس کوئینتانا بازی کرد. سکانسِ بولینگ بازی کردنِ او همراه آهنگ هتل کالیفرنیا (بازخوانی جیپسی کینگز) یکی از معروف ترین و محبوب ترین سکانس های این فیلم است.
جوئل و ایتن کوئن در جشنواره لومیر درباره ی حرفه خود، پخش آنلاین و آینده سینما صحبت کردند و تماشای فیلم با آیفون را «بسیار دلسردکننده» خواندند.
این مراسم در یک جمع پرستاره برگزار شد؛ از خاویر باردم، فرانسیس مک دورمند، ویم وندرس برنده سابق جایزه لومیر و رابرت اگرز گرفته تا چهره های سینمای فرانسه میشل هازاناویسیوس، برنیس بژو، بنوا ماژیمل، آنتوان دو کان و کالب دشانل که برای مسترکلاس و نمایش افتتاحیه پویانمائی استاپ موشن «وایلدوود» محصول جدید لایکا در شهر حضور داشتند.
جوئل با دریافت جایزه، ۴ دهه فیلمسازی با برادرش را مرور کرد و اظهار داشت: ما این کار را انجام دادیم چون عاشق سینما و قصه گویی هستیم. در طول این دهه ها، به جز موارد استثنایی، ساخت این فیلمها برایمان سراسر لذت و خوشی بود.
باردم که برای ایفای نقشِ دلهره آور آنتون چیگور در فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» برنده جایزه اسکار شد، در بیان خاطراتش از برادران کوئن، از این یاد کرد که چگونه با وجود این که همیشه تحسین کننده برادران کوئن بود، اهتمام کرد این نقش را نپذیرد.
باردم اظهار داشت: در دفترشان در نیویورک با آنها نشستم و گفتم؛ ببینید، من شما را تحسین می کنم، حتی می پرستم تان، شما فوق العاده اید اما من از خشونت متنفرم، رانندگی بلد نیستم و بسختی می توانم انگلیسی صحبت کنم. اصلاً من اینجا چه غلطی می کنم؟، آنها هیچ دلیلی برای بازی در این فیلم برای من نداشتند؛ فقط می خندیدند. با خودم فکر کردم؛ نمی دانم این تجربه مقرر است چگونه باشد، اما می دانم که استرس زا نخواهد بود. پس... بیایید انجامش دهیم!
باردم همینطور درباره ی مدل موی شخصیت خبیث خود شوخی کرد. این مدل را برادران کوئن در عکسی از دهه ۱۹۶۰ پیدا کرده بودند. وی اظهار داشت: سال ۲۰۰۶ بود و مجرد بودم و با خودم گفتم؛ می دانم تا روزی که فیلمبرداری تمام شود، مجرد خواهم ماند!
ایتن کوئن داستان دیگری درباره ی تعهد باردم به نقش تعریف کرد. وی خاطرنشان کرد باردم به این نتیجه رسیده بود که شخصیتش باید چهره ای رنگ پریده داشته باشد؛ بدین سبب در طول فیلمبرداری که بیشتر در فضای باز انجام می شد، یکی از دستیاران جوان تولید، چتری آفتاب گیر به رنگ آبی روشن بالای سر او نگه می داشت و همراهش به صحنه می آمد. ایتن به شوخی اظهار داشت: بعد تعجب می کند که چرا به او می خندیدیم!
باردم همینطور بیان کرد: آن چه آنها به من دادند، یک شاهکار و هدیه ای برای تمام عمر بود؛ هم از نظر شخصی و هم حرفه ای. آنها رویایی را به حقیقت تبدیل کردند. ۱۰ سال بعد از آنکه گفته بودم چنین اتفاقی هیچگاه رخ نخواهد داد، این صورت گرفت و حتی بهتر از آن چیزی بود که می توانستم تصور کنم.
در این مراسم همینطور اجراهای موسیقی هم گنجانده شده بود؛ «بنابار» خواننده و ترانه سرای فرانسوی، ترانه ای از شارل آزناوور را اجرا کرد که جوئل کوئن آنرا به عنوان ترانه مورد علاقه اش برگزیده بود و آنجلیک کیجو، برنده ۵ جایزه گرمی، هم ترانه ای از ژاک برل را اجرا کرد که یکی از ترانه های محبوب باردم است.
تیری فرمو مدیر جشنواره، با نمایش تصاویری از برادران لومیر و برادران کوئن که ژست هایی به طرز شگفت آوری مشابه داشتند، موجب خنده حضار شد. او سپس به این ۲ فیلمساز یادآوری کرد که طبق سنت جشنواره، باید روز شنبه نسخه خودشان را از اولین فیلم برادران لومیر، یعنی «خروج کارگران از کارخانه لومیر»، بسازند. بعد از نمایش یکی از نسخه های اصلی فیلم، او به آنها تا روز بعد مهلت داد تا برداشتِ خودشان را آماده کنند.
در ستایش از سینما، در این مراسم فیلم کوتاه «۱۹۴۳-۱۹۹۷» ساخته اتوره اسکولا در سال ۱۹۹۷ به نمایش درآمد که درباره ی پسربچه ای یهودی است که در رمِ دوران جنگ، از دست نازی ها می گریزد و در یک سالن سینما پناه می گیرد و بعد سال ۱۹۹۷ پسربچه ای آفریقایی، درحال فرار از آزار به همان سالن سینما پناه می آورد
باردم ضمن اشاره به پیام این فیلم، بر اهمیت آن در دنیای امروز تاکید کرد و اظهار داشت: عبارت «دیگر هرگز» باید برای همه صدق کند؛ از کنگو و سودان گرفته تا فلسطین.
جوئل و ایتن کوئن از زمان ساخت اولین فیلم بلندشان، تریلری نئو-نوآر با نام «خون ساده» در سال ۱۹۸۴، از متمایزترین چهره های سینمای آمریکا محسوب می شوند و مجموعه آثار آنها طیف متنوعی را در برمی گیرد که از کمدی جنایی «بزرگ کردن آریزونا» و فیلم کالت و محبوب «لبوفسکی بزرگ» گرفته تا اثری موزیکال درباره ی دوران رکود اقتصادی با نام «ای برادر، کجایی؟» و فیلم وسترنِ اپیزودیک «ترانه باستر اسکراگز» را دربرمی گیرد. فیلم مهیج «جایی برای پیرمردها نیست» آنها برنده ۴ جایزه اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم نامه اقتباسی و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای خاویر باردم شد. قبل از آن، فیلم «فارگو» در سال ۱۹۹۷ اولین اسکار را برای فیلم نامه غیراقتباسی برای این برادران به ارمغان آورده بود.
درخشش آنها در جشنواره فیلم کن از سال ۱۹۹۱ شروع شد؛ زمانی که فیلم «بارتون فینک» جوایز نخل طلا، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد (برای جان تورتورو) را از آن خود کرد. آنها در ادامه برای فیلمهای «فارگو» (۱۹۹۶) و «مردی که آنجا نبود» (۲۰۰۱) برنده جایزه بهترین کارگردانی کن شدند و فیلم «درون لوین دیویس» هم جایزه بزرگ ۲۰۱۳ را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۵، آنها به عنوان رییس هیأت داوران به جشنواره کن بازگشتند.
در حالی که قبل از این ژان-پی یر و لوک داردن برادران بلژیکی در سال ۲۰۲۰ جایزه لومیر را دریافت کرده بودند، جوئل و ایتن کوئن دومین زوج فیلم سازی شدند که این جایزه را دریافت می کنند. از دیگر برندگان پیشین این جایزه میتوان به کلینت ایستوود، کوئنتین تارانتینو، پدرو آلمودوار، مارتین اسکورسیزی، کاترین دنو، وونگ کار-وای، جین فوندا، فرانسیس فورد کوپولا، جین کمپیون، تیم برتون، ویم وندرس، ایزابل هوپر و مایکل مان اشاره نمود.
جشنواره فیلم لومیر امروز یکشنبه (۱۸ اکتبر) به کار خود پایان می دهد.
منبع: مهر
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب