یادمان نرفته قیاسی از غار بیرون آمد و فقط یک کلمه اظهار داشت:
اینترنت!
به گزارش بریونی، بازگشت قیاسی بار دیگر بحث «فراموشی رسانه ای» را زنده کرد؛ از سکوت چهره ها تا بازگشت های پرسش برانگیز.
در سالیان اخیر، یک پلت فرم بازاریابی اینترنتی از یک بازارگاه آنلاین صرف، به یکی از بازیگران جدی حوزه تبلیغات و تولید محتوای رسانه ای در ایران تبدیل گشته است. این پلت فرم که در تهران فعالیت می کند، خدمات گسترده ای از فروش کالاهای دیجیتال و مصرفی تا کمپین های تبلیغاتی ارائه می کند و قبل تر نیز در قالب اسپانسری برنامه های تلویزیونی، پروژه های نمایش خانگی و کمپین های شهری حضور داشته است.
اما این دفعه، ورود آن به یک برنامه ویژه جام جهانی فوتبال، بار دیگر توجه ها را به نقش برندهای بزرگ در انتخاب چهره های رسانه ای جلب کرده است. این برنامه با اجرای امیرحسین قیاسی همراه است؛ چهره ای که با استندآپ های کمدی و فعالیت در فضای اینترنتی شناخته شده و حالا در یکی از پروژه های پرمخاطب اسپانسری قرار گرفته است. همین ترکیب، باردیگر بحث هایی را درباره ی انتخاب چهره ها و سازوکار دیده شدن در رسانه های ایران زنده کرده است.
در ظاهر، این همکاری ادامه طبیعی اقتصاد رسانه است؛ اما در لایه های زیرین، ماجرا بیشتر از یک انتخاب رسانه ای ساده است. بحثی که اینروزها در فضای عمومی پررنگ شده، به چیزی برمی گردد که برخی آنرا «فراموشی رسانه ای» یا حتی «آلزایمر مدیریتی» در عرصه فرهنگ و رسانه توصیف می کنند؛ فراموشی ای که موجب می شود مرز میان حضور در میدان و غیبت از آن، در تصمیم گیری ها کمرنگ شود.
در همین فضا، باردیگر نام ها و خاطره ها به هم گره می خورند. قسمتی از انتقادها متوجه چهره هایی است که در ایام پرالتهاب تجاوز بیگانه به وطن، نسبت به همه مسایل سکوت کردند، اما امروز باردیگر درحال برگشت به پروژه های پرمخاطب هستند. در این روایت ها، جمله ای که در رسانه های اجتماعی دست به دست می شود بارها تکرار شده: «یادتان رفت؟ از غار بیرون آمد و فقط یک چیز خواست: اینترنت!»
این گزاره، بالاتر از آنکه درباره ی یک فرد باشد، تبدیل به نمادی برای بحث بزرگ تری شده است؛ برگشت هایی که برای قسمتی از مخاطبان پرسش برانگیز است. نام هایی مثل امیرحسین قیاسی در این بحث ها بعنوان نمونه مطرح می شوند، همان گونه که در سوی دیگر، برخی به برگشت یا تغییر رفتار چهره هایی مانند علی ضیا اشاره می کنند؛ چهره هایی که در مقاطع مختلف، نسبت آنها با تلویزیون، نقد رسانه رسمی و سپس برگشت به همان فضا، محل بحث بوده است.
اما پرسشی که اینروزها مطرح می شود، این است: آیا صرف برگشت به رسانه های پرمخاطب کافی است؟ یا باید سازوکاری وجود داشته باشد که کسانیکه در روزهای حساس سکوت کردند، به صورتی پاسخگو یا تنبیه شوند؟ برخی کارشناسان پیشنهاد می کنند یک «کمیته چهره ها» تشکیل گردد تا تعیین شود چه کسانی با سکوت خود در مقاطع حساس، سهمی در تاریخ رسانه ای کشور داشته اند و آیا بدون پاسخگویی می توانند باردیگر در پروژه های بزرگ حضور یابند. نمونه بارز این مسئله، امیرحسین قیاسی است؛ چهره ای که بازگشتش نماد بحث های گسترده درباره ی برگشت چهره های ساکت شده است.
در این میان، یک الگوی تکرارشونده بیشتر از همه زیر ذره بین قرار گرفته است: چرخه «حضور، فاصله، نقد، بازگشت». الگویی که به باور برخی منتقدان، بدون شفافیت معیارها درحال تکرار است؛ یک دفعه نقد تلویزیون، یک دفعه فاصله گرفتن از آن، و در نهایت برگشت باردیگر به همان بستر، این دفعه در قالبی تازه و با حمایت های گسترده تر.
از نگاه موافقان، این رفت وبرگشت ها بخشی طبیعی از زیست رسانه ای است. رسانه جایی برای ماندن یا رفتن قطعی نیست، بلکه مسیری است که برمبنای مخاطب، فرصت و تغییر شرایط اقتصادی و فرهنگی شکل می گیرد.
با این حال، آن چه اینروزها حساسیت برانگیز شده، هم زمانی این برگشت ها با پروژه های بزرگ رسانه ای و حضور پلت فرم های بازاریابی اینترنتی است. همین هم زمانی، پرسش قدیمی را باردیگر زنده کرده است: چه کسی دیده می شود، چرا دیده می شود و چه کسی در حافظه رسانه ای باقی می ماند یا حذف می شود؟
در نهایت، بحث فقط درباره ی یک برنامه جام جهانی یا یک اجرای اینترنتی نیست؛ بلکه درباره ی سازوکاری است که تعیین می کند «سکوت» چه طور تفسیر می شود و «بازگشت» چه معنایی پیدا می کند. آیا رسانه تنها به کسانی جایزه حضور می دهد که پرمخاطب هستند، یا باید معیارهایی برای پاسخگویی و شفافیت در انتخاب چهره ها وجود داشته باشد؟ این پرسشی است که تا روشن شدن آن، برگشت های جنجالی بازهم ادامه خواهند داشت.
منبع: تسنیم
منبع: بریونی
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب