با تروریسم مجازی شبه هنرمندان چه کنیم؟
بریونی با تروریسم مجازی شبه هنرمندان چه کنیم؟
مهدی افراز فعال رسانه نوشت:
تحولات دیماه بار دیگر نشان داد مواجهه های کلی، فاقد نام و محدود به اطلاعیه های مبهم قضایی، نه فقط بازدارنده نمی باشد، بلکه عملا به سلبریتی های تهییج کننده افکار عمومی امکان می دهد با جسارت بیشتر، موج های رسانه ای بعد را هماهنگ تر و خشن تر طراحی نمایند. مسئله امروز صرفا آزادی بیان یا یک خطای فردی نیست، بلکه با شبکه ای از کنشگران شناخته شده مواجهیم که از جایگاه اجتماعی و سرمایه نمادین خود برای دروغ پردازی، تهییج هیجانی و مشروعیت بخشی به خشونت استفاده می نمایند. این وضعیت مصداق روشن «تروریسم مجازی» است و نیازمند پاسخ متناسب حقوقی، رسانه ای و اجتماعی است.
۱- هسته این پاسخ باید فعال سازی هدفمند شکایت خصوصی باشد. بر خلاف پرونده های صرفا حاکمیتی، شکایت خصوصی امکان ایجاد روایت مردمی، مطالبه اجتماعی و بازدارندگی پایدار را فراهم می آورد. قوه قضاییه باید به شکل رسمی اعلام نماید تمام خسارت دیدگان - از خانواده های شهدا و مجروحان گرفته تا صدمه دیدگان امنیتی، روانی، اقتصادی و حتی تربیتی - حق دارند ضد همه افراد مؤثر مستقیم و غیرمستقیم در ایجاد این وضعیت، دادخواست جبران خسارت مادی و معنوی تنظیم کنند. این سیاست باید تسهیل گرانه، سریع و شفاف اجرا شود تا هزینه اجتماعی و حقوقی تهییج گری به شکل حقیقی بر عاملان تحمیل شود.
۲- اما شکایت خصوصی، به تنهایی کافی نیست. شکایت خصوصی باید همراه با پیوست رسانه ای و کارشناسی طراحی و اجرا شود تا اقناع افکار عمومی محقق شود. در پیوست رسانه ای، ضروریست فرایند رسیدگی، اسامی متهمان، نوع اتهامات و حضور آنان در مرجع قضایی به شکل هدفمند و مستمر اطلاع رسانی شود. ابهام، سکوت و پرهیز از نام بردن، عملا به تولید احساس قهرمانی در بین متهمان و همدلان آنان منجر می شود. جامعه باید ببیند تهییج، بی هزینه نیست و پاسخگویی علنی به دنبال دارد.
۳- همزمان باید یک جریان روایت سازی اجتماعی سازمان یافته شکل گیرد. ده ها روایت کوتاه و بلند، در چارچوب های متنی، ویدیویی و مستند، از زبان خانواده های درگیر، نوجوانان، والدین، کانون های اصلاحی و گروههای سنی مختلف، باید به شکل روزانه در رسانه های رسمی و رسانه های اجتماعی منتشر شود. تمرکز این داستانها باید مصداقی و عینی باشد: این که چطور محتوای اینستاگرام، کلیپ های سلبریتی ها و روایتهای دروغین، تصمیم ها، هیجانات و کنش های پرهزینه را شکل داد.
۴- در گام بعد، پیوست کارشناسی نقش کلیدی ایفا می کند. روانشناسان، مشاوران خانواده، جامعه شناسان و اساتید حوزه و دانشگاه باید این تجربه های فردی را به سطح تحلیل اجتماعی ارتقا دهند. تصریح شود این داستانها موارد استثنایی نیست، بلکه نشانه یک روند رو به گسترش در لایه های مختلف جامعه است؛ روندی که در صورت بی پاسخ ماندن، بازتولید خشونت و بی ثباتی اجتماعی را به دنبال خواهد داشت.
۵- بازدارندگی نه با شوک اولیه، بلکه با پیگیری مستمر حقوقی، رسانه ای و کارشناسی محقق می شود. «شاکی خصوصی رسانه مند» تنها ابزاری است که هم جدیت حاکمیت را نشان میدهد و هم مطالبه جامعه را نمایندگی می کند. هرگونه عقب نشینی یا فروکش زودهنگام، پیام ضعف مخابره و میدان را باردیگر به طراحان آشوب واگذار خواهد نمود.
*بازنشر مطالب رسانه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفاً جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.
حرف آخر اینکه مهدی افراز فعال رسانه نوشت:
تحولات دیماه بار دیگر نشان داد مواجهه های کلی، فاقد نام و محدود به اطلاعیه های مبهم قضایی، نه فقط بازدارنده نمی باشد، بلکه عملاً به سلبریتی های تهییج کننده افکار عمومی امکان می دهد با جسارت بیشتر، موج های رسانه ای بعد را هماهنگ تر و خشن تر طراحی نمایند. قوه قضاییه باید بشکل رسمی اعلام نماید تمام خسارت دیدگان - از خانواده های شهدا و مجروحان گرفته تا آسیب دیدگان امنیتی، روانی، اقتصادی و حتی تربیتی - حق دارند ضد همه افراد مؤثر مستقیم و غیرمستقیم در ایجاد این وضعیت، دادخواست جبران خسارت مادی و معنوی تنظیم کنند.
منبع: beriooni.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب