خوردن پروتئین کمتر می تواند روند پیری را کند نماید
به گزارش بریونی، پروتئین بیشتر همیشه بهتر نیست و برای خیلی از بزرگسالان کم تحرک، خوردن کمتر پروتئین می تواند به معنای پیری سالم تر و احتمالا زندگی طولانی تر باشد.
به گزارش بریونی به نقل از مهر به نقل از ساینس دیلی، محصولات غنی شده با پروتئین حالا قفسه های فروشگاه های مواد غذایی را پر کرده اند و در همه چیز از غلات و قهوه گرفته تا آب دیده می شوند. در عین حال، بررسی جدیدی از بالاتر از ۳۵۰ مطالعه در مورد محدودیت پروتئین و پیری نشان داده است که خیلی از افراد ممکنست از خوردن پروتئین کمتر سود ببرند و مصرف کمتر گاهی اوقات می تواند به عمر طولانی تر منجر شود.
این مطالعه بررسی می کند که چطور کاهش پروتئین ممکنست بر پیری تاثیر بگذارد. محققان نتیجه می گیرند که محدودیت پروتئین می تواند متابولیسم را بهبود بخشد، نحوه واکنش سلول ها به مواد مغذی را تغییر دهد، صدمه سلولی را محدود کند و به سلول ها کمک نماید تا عملکرد طبیعی خودرا حفظ کنند.
«دادلی لامینگ»، نویسنده مقاله از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، می گوید: «کاملاً واضح است که پروتئین برای رشد عضلات و پاسخ ورزشی افراد پرتحرک مفید می باشد. اما از آنجائیکه اغلب مردم نسبتاً کم تحرک هستند، خیلی از افراد احتمالا پروتئین بیشتری از آن چه که واقعا نیاز دارند مصرف می کنند که احتمالا عواقب منفی برای سلامتی دارد.»
دانشمندان مدت هاست می دانند که کاهش کالری دریافتی می تواند طول عمر خیلی از موجودات زنده را افزایش دهد و خطر مبتلا شدن به بیماریهای در رابطه با سن مانند سرطان را کم کند. در عین حال، در عمل، پیروی از یک رژیم غذایی محدود از کالری در طولانی مدت برای اغلب افراد بسیار دشوار است.
محدودیت پروتئین ممکنست مسیر دیگری را عرضه نماید. مطالعات قبلی نشان داد که مگس ها و جوندگان وقتی پروتئین کمتری مصرف می کنند، حتی زمانیکه میزان کالری دریافتی کلی آنها کاهش نیافته باشد، عمر طولانی تری دارند.
آزمایش های بالینی اخیر روی انسان هم نتایج امیدوارکننده ای به دنبال داشته است. افرادی که مصرف پروتئین خودرا کاهش دادند، وزن و چربی بدن خودرا از دست دادند و بهبودهایی در قند خون ناشتا داشتند، با وجود این که اغلب کالری کل بیشتری مصرف می کردند.
شواهد یک طرفه نیست. مطالعات دیگر نشان داده است که مصرف پروتئین بیشتر می تواند از کاهش وزن پشتیبانی کند و به افراد مسن در حفظ عضلات کمک نماید، خصوصاً هنگامی که با ورزش همراه باشد.
تجزیه و تحلیل محققان از بالاتر از ۳۵۰ مقاله، چندین مکانیسم بیولوژیکی مکرر را شناسایی کرد که می تواند توضیح دهد که چرا محدودیت پروتئین ممکنست سلامت را بهبود بخشد و طول عمر را افزایش دهد. در سرتاسر این مطالعه، مصرف پروتئین کمتر با عملکرد متابولیک بهتر، تغییر سیگنال دهی مواد مغذی، کاهش صدمه سلولی و بهبود نگهداری سلول های سالم مرتبط بود.
یکی از فاکتورهای مهم، فاکتور رشد فیبروبلاست ۲۱ (FGF۲۱) است، هورمونی که با کاهش مصرف پروتئین بیشتر می شود. FGF۲۱ می تواند مصرف انرژی را افزایش دهد، تنظیم قند خون را بهبود بخشد و التهاب را کم کند.
مطالعات روی موش ها نشان داده است حیواناتی که سطح بالایی از FGF۲۱ دارند، نسبت به موش های معمولی عمر طولانی تری دارند. این اثر در موش های نر قویتر از موش های ماده بود. مصرف پروتئین کمتر هم سطح FGF۲۱ را در انسان می افزاید.
این بررسی همینطور بر چندین اسید آمینه تمرکز دارد که واحدهای سازنده پروتئین هستند. به نظر می آید متیونین، ایزولوسین و والین نقش های بسیار مهمی ایفا می کنند.
تحقیقات نشان داده است که مصرف بیش از اندازه این اسیدهای آمینه ممکنست مسیرهای بیولوژیکی را که رشد را تشویق می کنند، فعال کند. وقتی این مسیرها بسیار فعال باقی بمانند، ممکنست خطر چاقی، التهاب و سایر بیماریهای در رابطه با پیری را بالا برند.
لامینگ می گوید: «این تحقیقات نشان می دهد که میزان پروتئینی که افراد کم تحرک امروزه مصرف می کنند، حداقل در سطح جمعیت، ممکنست نتایج منفی برای سلامتی داشته باشد.»
با این حال، تعدادی از گروه ها به وضوح به پروتئین بیشتری نیاز دارند. بعنوان مثال، زنان حامله و تعدادی از بزرگسالان مسن ممکنست نیازهای تغذیه ای بالاتری داشته باشند. در عین حال، برای خیلی از بزرگسالان کم تحرک، غذاهای غنی شده با پروتئین ممکنست مزایای سلامتی مورد انتظار آنها را عرضه ندهند.
ورزشکاران اغلب مقادیر زیادی پروتئین مصرف می کنند بدون این که به بیماری متابولیک مبتلا شوند. لامینگ گمان می کند که فعالیت بدنی منظم ممکنست با هدایت پروتئین به سوی توسعه و حفظ عضلات قوی و سالم محافظت ایجاد نماید.
این یافته ها نشان داده است که راهنمائی مصرف پروتئین ممکنست زمانی بیشترین تاثیر را داشته باشد که هم سن و هم سطح فعالیت را درنظر بگیرد، نه این که سفارش یکسانی را برای همه داشته باشد.
خلاصه اینکه با این حال، بررسی جدیدی از بالاتر از ۳۵۰ مطالعه در مورد محدودیت پروتئین و پیری نشان داده است که بسیاری از افراد ممکنست از خوردن پروتئین کمتر سود ببرند و مصرف کمتر گاهی اوقات می تواند به عمر طولانی تر منجر شود. این مطالعه بررسی می کند که چگونه کاهش پروتئین ممکنست بر پیری تاثیر بگذارد. دادلی لامینگ، نویسنده مقاله از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، می گوید: بطورکامل واضح است که پروتئین برای رشد عضلات و پاسخ ورزشی افراد پرتحرک مفید می باشد. این اثر در موش های نر قوی تر از موش های ماده بود.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب